Los carros de las vacas eran los vehículos de trabajo más importantes del siglo pasado en nuestro medio rural. Igual se utilizaban para la vendimia, como para las castañas, me comentaba Pepe (Empanada) en el artículo: “Carros chillones”-Pepe 1, etc etc. o para los carnavales.
En esta sección de Vivencias con: Argimiro ,nos cuenta “o que se acorda dos carros”.
Los primeros carros dos que m’acordo tenían os ejes de madeira y en A Vega os primeiros foron de Fidel o padre de Alicia a de Casas, Avelino "el Maragato” que non tenía nada que ver con os de Frieira, de Secundino “el Menor”. Al principio la gente no pagaba con dinero por fabricar os carros, le ayudaban a los carpinteros en las labores agrícolas, “arábanlle as terras, e dábanlle abono”, eso sí a madeira, generalmente de roble, a ponía o dueño do carro.
Po lo pueblo había algún que otro carpinteiro, pero a veces, muitas, venia ún de Arnadelo que le chamaban “Nogueiras” a facer os carros pero éste ya cobraba perras. En tres días facían un carro, costaba o valor de tres vacas a unos 6 duros por vaca. “O que tenia 20 duros era o amo” .
A madeira igual podía ser de roble o nogal, pero a mellor era a de roble, era a más dura. Si era buena a madeira o carro podía durar 20 anos.
También había que herrarlos con una llanta de hierro. En Toral las llantas as facía o padre de Fru Fru con machinas de unos 200 kilos de peso que traía de Ponferrada, después les daba brea a las ruedas, que también venían de Ponferrada.
En la Vega el primer carro de raios o tuvo o Chapas, el padre de José; le costó 18 duros.
En Toral uno de los primeros lo tuvo Guillermo "el Morenito", familia de Luis "el carnicero", éste a lo mejor costó más porque era mais grande, tenía de alto 1.23 m, de largo lo que diera la pértiga (unos 5 metros), de ancho 1.20 ; aguantaba hasta 2000 kilos de uvas. Los carros de eje de madera cargaban la mitad menos, y había que tener cuidao porque ardían. Cuando bajaban cargaos rabiaban y había que echarle jabón, “grasa no porque según calentaba ya se caía al suelo”. Otro dos primeiros carros de Toral fue el de Antonio Babé, o marido da Marota, sobre o ano 1939.
Pra min y pra Sabino o de Requeixo, os fixen eu de raios. Pero primero fui a Rodanillo para aprender en casa de Camilo. Allí aprendí a medir las calabazas (é mala de medir) y a poner os raios. Eu “cosa que vía, cosa que aprendía” .Estuve sólo unha tarde porque me pedía que fora con él a arrancar patacas e despois quería mandarme a herba, eu lle dijen: eu non veño a traballar, veño a aprender, ¡¡marchéin pra casa e fora!!”.
O primeiro que fixen foi arreglar unha roda, despois vino Sabino y fixenlle un carro de madeira de encina, cobré 5 duros. “Me quedó un carro chulo”. Despois hice o noso, también de encina, as calabazas de nogal, as llantas fíxomas Fru Fru, lo menos me chevou facelo una semana. Después fixen un par deles máis pra o tio Manuel e pra tia Laura.
AF2
Fotos de carros
Categorías:Vivencias con :



















fe%20%5BResolucion%20de%20Escritorio%5D.jpg?psid=1)




GUSTOUME ESTE TRABALLO ETNOGRÁFICO SOBRE OS CARROS DE MADEIRA. AGARDO NOVOS TRABALLOS SOBRE ESTE TIPO DE TEMÁTICA POPULAR E HISTÓRICA. SAÚDOS E FORZA!
Gracias por este trabajo Antonio. Y sobre todo por expresarlo tal y cómo hablamos aquí. y por publicar mi foto…. Contaré algo particular de la historia de este carro. Fue uno de los primeros con eje curvado, Recuerdo a mi padre rebajando una gavia en cada viña para meterlo en la vendimia, supuso un gran adelanto en tiempo y esfuerzo a la hora de sacar los cestos…. Hoy es habitual ver las viñas sin una gavia para pasar con los tractores, hace 50 años eso era un artículo de lujo!!!!. Un saludo. Celia
Muy interesante tú aportación Celia. Gracias